Venlo
 

Monumenten

Cultuurhistorie is de verzamelnaam voor archeologie, cultuurlandschap en monumenten. Het maken van kaders en regels voor bescherming en ontwikkeling van cultuurhistorisch erfgoed is een taak van het Rijk en van gemeenten. Binnen de gemeente Venlo geeft de sectie Monumenten en Archeologie van de afdeling Ruimtelijke Ontwikkeling hieraan invulling.

 

Gemeente Venlo
Afdeling Ruimte en Economie

Team Wonen en Leven

Cluster Erfgoed

 

Garnizoenweg 3 gebouw F

Postbus 3434

5912 RK  Venlo

tel 077-359 63466994
cultuurhistorie@venlo.nl

 

 

De gemeente Venlo gaat zorgvuldig om met het bieden van correcte en actuele informatie aan de bezoekers van deze website. Zij kan echter niet garanderen dat deze informatie in alle gevallen foutloos, volledig en actueel is. Komt u informatie tegen die niet correct of verouderd is, dan stellen wij uw reactie bijzonder op prijs.

 

Aan de informatie op deze website van de gemeente Venlo kunnen geen rechten worden ontleend. Verder aanvaardt de gemeente Venlo geen aansprakelijkheid voor schade als gevolg van onjuistheden en/of gedateerde informatie.

 

Het auteursrecht van informatie die via links toegankelijk is ligt bij de eigenaar van de betreffende pagina’s. De gemeente Venlo is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de sites waar naar wordt verwezen. Koppeling houdt ook geen bekrachtiging van gegevens in.

 

© 2010-2015 │ gemeente Venlo Monumenten en Archeologie

Engelse lof voor historische Venlose panden

De 19e-eeuwse Engelse architect George Godwin bezoekt tijdens een studiereis omstreeks 1871 een aantal Nederlandse steden. Hij is onder de indruk van de baksteenbouw in Dordrecht en Delft, maar ‘the most interesting specimens’ ziet hij in Roermond en Venlo. Godwin heeft het dan onder meer over het Ald Weishoès en het Romerhuis. In The Builder van 18 maart 1871 beschrijft de architect beide panden en toont ze zijn lezers aan de hand van enkele fraaie tekeningen van illustrator Henri Brewer.

Als Weishoes

Godwins’ keuze en zijn enthousiasme strelen het eergevoel van de Venlonaar. Het artikel is echter ook om andere redenen van belang. De publicatie geeft ons een gedetailleerde beschrijving vanuit het zicht van een negentiende-eeuwse kenner en toont, voor zover bekend, de oudst bewaard gebleven afbeeldingen van de panden. Afbeeldingen die ons iets verraden over hun bouwgeschiedenis.

 

 

Op het eerste gezicht wijkt de tekening van het Romerhuis weinig af van de oudst bekende foto’s uit 1925. Enkel de hoekpinakels zijn iets te groot afgebeeld en het pand lijkt iets hoger. Godwin dateert het Romerhuis laatste kwart vijftiende eeuw. Uit recent onderzoek van het hout uit de kapconstructie, kan dit worden gepreciseerd tot rond 1490.

 

 

De tekening van de dubbelgevel van het Ald Weishoès toont aan de rechterkant een bekroning met een hardstenen pinakel. Die pinakel staat er niet meer, maar de gevels wekken nog steeds de indruk dat deze eerder rijker was versierd. Op de top zit namelijk een verbreding en wie goed kijkt, ziet acht kleine pinakelaanzetten. De dubbelgevel was dus mogelijk met twee pinakels en acht bollen versierd.

 

Meer informatie over deze bijzondere panden en het opmerkelijke artikel ‘Domestic architecture in Roermond and Venloo’ is te vinden in het Jaarboek/Jahrbuch Overkwartier van Gelre 2014.

 

[Tekst: Will Steeghs, foto's: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Jeroen van de Ven en Nicole Steeghs]