Venlo
 

Monumenten

Cultuurhistorie is de verzamelnaam voor archeologie, cultuurlandschap en monumenten. Het maken van kaders en regels voor bescherming en ontwikkeling van cultuurhistorisch erfgoed is een taak van het Rijk en van gemeenten. Binnen de gemeente Venlo geeft de sectie Monumenten en Archeologie van de afdeling Ruimtelijke Ontwikkeling hieraan invulling.

 

Gemeente Venlo
Afdeling Ruimte en Economie

Team Wonen en Leven

Cluster Erfgoed

 

Garnizoenweg 3 gebouw F

Postbus 3434

5912 RK  Venlo

tel 077-359 63466994
cultuurhistorie@venlo.nl

 

 

De gemeente Venlo gaat zorgvuldig om met het bieden van correcte en actuele informatie aan de bezoekers van deze website. Zij kan echter niet garanderen dat deze informatie in alle gevallen foutloos, volledig en actueel is. Komt u informatie tegen die niet correct of verouderd is, dan stellen wij uw reactie bijzonder op prijs.

 

Aan de informatie op deze website van de gemeente Venlo kunnen geen rechten worden ontleend. Verder aanvaardt de gemeente Venlo geen aansprakelijkheid voor schade als gevolg van onjuistheden en/of gedateerde informatie.

 

Het auteursrecht van informatie die via links toegankelijk is ligt bij de eigenaar van de betreffende pagina’s. De gemeente Venlo is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de sites waar naar wordt verwezen. Koppeling houdt ook geen bekrachtiging van gegevens in.

 

© 2010-2015 │ gemeente Venlo Monumenten en Archeologie

Oude muur binnenstad is restant middeleeuwse Lohofmolen

Een deel van de oude tuinmuur achter de pastorie en ’t Kerkepäortje, tussen de Grote Kerkstraat en de Lohofstraat, is de oude gevel van de Lohofmolen die vanaf de late middeleeuwen op deze plek stond. De oudste muurdelen dateren uit de 15e en 16e eeuw. De molen werd in 1909 grotendeels gesloopt, maar één gevel bleef als tuinmuur overeind staan. Bouwhistorisch onderzoek in opdracht van de gemeente heeft dit uitgewezen. Hiermee is weer een stuk middeleeuws Venlo blootgelegd.

Lohofmolen_1

De tuinmuur achter de pastorie en ’t Kerkepäortje verkeert niet in opperbeste staat. De St. Martinusparochie, de eigenaar van de muur, meldde zich daarom bij de gemeente. Omdat al langer bekend was dat het om een oud bouwdeel gaat, heeft de gemeente Venlo bouwhistorisch onderzoek laten uitvoeren voordat onderhoud wordt uitgevoerd. Doel van dit onderzoek was om de ouderdom en de historische betekenis van de muur nader vast te stellen.

 

Gevel van de middeleeuwse Lohofmolen

 

Roy Denessen (beleidsadviseur Erfgoed): ‘Er is wel eens geopperd dat het zou gaan om de stadsmuur van Venlo, maar dit is niet aannemelijk. De middeleeuwse stadsmuur liep immers niet op deze plek. Maar wat is het dan wel? Om deze vraag te beantwoorden hebben we bouwhistoricus Hein Hundertmark gevraagd om een analyse te maken van het muurwerk. Hundertmark trof maar liefst tien bouwfasen aan, waarvan de oudste dateren uit de 15e en 16e eeuw. Daarmee stond vast dat het weliswaar niet om de stadsmuur, maar wel om een ander middeleeuws bouwwerk moest gaan’.

 

Diverse bouwfasen van de muur

 

Lohofmolen

Opmerkelijk is dat de muur niet recht maar krom is. Dit komt omdat het perceel aan de achterzijde een gebogen lijn volgt. Deze gebogen lijn is ook terug te zien op oude kaarten van Venlo. De kromming heeft te maken met de loop van de Molenbeek, die eeuwenlang over de Parade en de Lohofstraat richting de Maas stroomde. Ter hoogte van de Sint Martinuskerk en de pastorie maakte de beek een flauwe bocht. Bij deze bocht lag de Lohofmolen, één van de vele middeleeuwse watermolens die in en om de binnenstad lagen.

 

De Lohofmolen of Looihofmolen was een schorsmolen waarmee eikenschors kon worden gemalen. Dat schors werd door de leerlooiers van de Lohofstraat gebruikt voor het looien van runderhuiden. De middeleeuwse molen werd diverse keren verbouwd en uitgebreid en bleef tot ver in de 19e eeuw bestaan. In 1901 kwam het gebouw in bezit van de gemeente Venlo. Vooruitlopend op stadsuitbreiding achter de Sint Martinuskerk (de latere Rosariumbuurt) werd de beek in 1909 gedempt en de Lohofmolen gesloopt, op één gevel na. Deze gevel bleef als erfafscheiding van de pastorietuin tot in onze tijd bewaard.

 

Ligging van de Lohofmolen achter de Martinuskerk op een kaart van Bleau uit 1649

 

Middeleeuws Venlo

Nu bekend is dat de tuinmuur een oude gevel van de Lohofmolen betreft, is weer een stuk middeleeuws Venlo blootgelegd. Al eerder gaf de binnenstad een belangrijk deel van zijn geheimen uit het verleden prijs. Tussen 2005 en 2010 werd systematisch bouwhistorisch onderzoek verricht, waarbij tientallen panden uit de 15e en 16e eeuw achter jongere gevels zijn opgespoord en geanalyseerd. Deze panden bevinden zich met name aan de Vleesstraat, Lomstraat en Parade. De Gasthuisstraat bleek zelfs voor een belangrijk deel te bestaan uit middeleeuwse panden. Het beeld van de door bombardementen grotendeels verwoeste binnenstad kon daardoor drastisch worden bijgesteld. In Venlo bleven meer middeleeuwse bouwwerken bewaard dan decennialang is aangenomen. De gevel van de Lohofmolen kan nu aan dit rijtje worden toegevoegd.

 

Links

Bouwhistorisch onderzoek historische muur Lohofmolen (Hein Hundertmark, 2015)

Venlose binnenstad geeft historische geheimen prijs

Venlo verrassend middeleeuws

 

[Foto's: Ton Desar, gemeente Venlo]