Venlo
 

Archeologie

Cultuurhistorie is de verzamelnaam voor archeologie, cultuurlandschap en monumenten. Het maken van kaders en regels voor bescherming en ontwikkeling van cultuurhistorisch erfgoed is een taak van het Rijk en van gemeenten. Binnen de gemeente Venlo geeft de sectie Monumenten en Archeologie van de afdeling Ruimtelijke Ontwikkeling hieraan invulling.

 

Gemeente Venlo
Afdeling Ruimte en Economie

Team Wonen en Leven

Cluster Erfgoed

 

Garnizoenweg 3 gebouw F

Postbus 3434

5912 RK  Venlo

tel 077-359 63466994
cultuurhistorie@venlo.nl

 

 

De gemeente Venlo gaat zorgvuldig om met het bieden van correcte en actuele informatie aan de bezoekers van deze website. Zij kan echter niet garanderen dat deze informatie in alle gevallen foutloos, volledig en actueel is. Komt u informatie tegen die niet correct of verouderd is, dan stellen wij uw reactie bijzonder op prijs.

 

Aan de informatie op deze website van de gemeente Venlo kunnen geen rechten worden ontleend. Verder aanvaardt de gemeente Venlo geen aansprakelijkheid voor schade als gevolg van onjuistheden en/of gedateerde informatie.

 

Het auteursrecht van informatie die via links toegankelijk is ligt bij de eigenaar van de betreffende pagina’s. De gemeente Venlo is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de sites waar naar wordt verwezen. Koppeling houdt ook geen bekrachtiging van gegevens in.

 

© 2010-2015 │ gemeente Venlo Monumenten en Archeologie

Ubisch zilver: een zeldzame Keltische munt uit Arcen

Begin dit jaar meldde amateurarcheoloog Bob Kuiper uit Venlo dat hij een zilveren Keltische munt had gevonden in Arcen. Keltische munten zijn in het algemeen al zeldzaam en het exemplaar uit Arcen is daarop zeker geen uitzondering.

Keltische munt gevonden in Arcen

De ruim één centimeter grote munt is een zogenaamde quinarius en stamt uit de tijd tussen circa 65 voor Christus en het jaar nul. In deze periode van kort vóór tot het begin van de Romeinse overheersing was het tegenwoordige Zuid-Nederland een randzone van het Keltische kerngebied in Centraal-Europa.

 

Een geldloze samenleving

Keltische strijdersJacob Schotten (archeologie Venlo): 'Keltische munten waren geen geld in de moderne zin. Vóór de Romeinse tijd waren economie, religie en macht onlosmakelijk met elkaar verweven. Bovendien stonden strijd en krijgerschap centraal. De samenleving en de denkwereld van de mensen waren totaal anders dan de huidige. Munten circuleerden dan ook niet binnen een markteconomie, maar hadden op symbolische wijze een sociale en religieuze betekenis'.

 

Zo speelden munten als waardevolle objecten een rol in de uitwisseling van prestigegoederen tussen elitegroepen en stammen. Via het schenken en ontvangen van onder andere munten werden relaties gelegd, vernieuwd en versterkt. Daarnaast waren munten geliefd als offer voor de goden. Samen met andere offergaven, vooral wapens, belandden ze daarom op een gegeven moment meestal op een cultusplaats in een rivier of moeras.

 

Keltische Gundestrupketel met typische symboliek

 

Sprekende symbolen

Jacob Schotten: 'De quinarius uit Arcen is voorzien van typisch Keltische voorstellingen: op de voorzijde een zogenaamd "dansend mannetje”, waarschijnlijk een godheid en op de keerzijde een paard. Dit type munten vindt z’n oorsprong in het tegenwoordige Duitsland, en wel in Hessen.

 

Door de eigen symboliek waren munten voor de diverse stammen ook een middel om identiteit en onderlinge verbondenheid te tonen en te versterken. Mogelijk werden Keltische munten gemaakt tijdens belangrijke religieuze bijeenkomsten, een soort festivals. Uiteraard gebeurde dit onder het toeziende en goedkeurende oog van een godheid'.

 

Stammen op drift

De in Arcen gevonden muntsoort heeft zoals gezegd zijn oorsprong in Hessen. Ten tijde van de eerste Romeinse veldtochten onder Julius Caesar was dit het stamgebied van de Ubiërs. Ergens in de laatste decennia vóór het begin van de jaartelling trokken de Ubiërs westwaarts en vestigden zich in het gebied rond Keulen.

 

Kelten

 

Jacob Schotten: 'De Romeinse machthebbers voerden een actieve 'bevolkingspolitiek' door stammen uit te roeien of van het ene naar het andere stamgebied te laten verhuizen. In dit kader zijn de Ubiërs direct ten oosten van het huidige Limburg terechtgekomen'.

 

Munten op de kaart

Omdat ze meestal aan een stam kunnen worden toegeschreven zijn Keltische munten een onmisbare bron van archeologische informatie. Door muntvondsten in kaart te brengen ontstaat een beeld van de verspreiding daarvan.

 

Jacob Schotten: 'Inclusief het exemplaar uit Arcen zijn in Nederland 20 Ubische munten bekend van het hier beschreven type. Uit de verspreidingskaart blijkt dat ze vooral voorkomen in het oostelijke rivierengebied. Verder zijn er enkele bekend uit Midden- en Zuid-Limburg'.

 

 

'De munt uit Arcen is het enige voorbeeld uit het gebied tussen ruwweg Nijmegen en Roermond. Deze aanvulling op de verspreidingskaart toont het belang van de vondst. We zijn dan ook heel blij dat de vinder zijn vondst bij ons heeft gemeld. Door met hun ontdekkingen naar buiten te treden dragen amateurarcheologen bij aan het vergroten van de kennis van ons verleden', aldus Schotten.